در صنعت جرثقیل ، انتخاب بین aموتور فرکانس متغیرو الفموتور دو سرعتهفقط در مورد چگونگی دقیق کار نیست-این مستقیماً با پارامترهایی مانند ظرفیت بلند کردن جرثقیل و ارتفاع بالابر گره خورده است. بیایید آن را با سناریوهای دنیای واقعی تجزیه کنیم.
ابتدا ظرفیت بالابر را در نظر بگیرید. به طور کلی ، برای جرثقیل های کوچک زیر 5 تن مانند آنهایی که در کارگاه های آموزشی برای بلند کردن قالب یا انبارها برای جابجایی جعبه های دو با سرعت استفاده می شوند ، متداول است. چرا؟ این ماشین ها بارهای سبک را تحمل می کنند ، و به طور معمول فقط به دو عمل نیاز دارند: سرعت آهسته (حدود 5 متر در دقیقه سرعت بالابر) برای بلند کردن برای ثابت نگه داشتن چیزها و سرعت بالا (حدود 15 متر در دقیقه) برای حرکت سریعتر. "دو چرخ دنده" از یک موتور دو سرعته کاملاً مناسب است ، و آنها مقرون به صرفه هستند-یک سیستم حرکتی دو سرعته بیش از نیمی از قیمت یک تنظیم فرکانس متغیر است ، بنابراین نیازی به افزایش بیش از حد در تجهیزات کوچک نیست.
اما وقتی صحبت از جرثقیل های متوسط و بزرگ بیش از 10 تن است ، به خصوص آن 20 تن و بالاتر ،موتورهای فرکانس متغیرمعمولاً یک ضرورت هستند. جرثقیل های کانتینر (به طور معمول 30-50 تن) یا جرثقیل های ساختمانی را که ساختارهای فولادی را بالا می برند (به عنوان مثال {{2} tons) بگیرید. این دستگاه ها بارهای سنگین و با ارزش را تحمل می کنند و حتی یک نوسان کوچک نیز می تواند باعث ایجاد مشکلاتی شود. موتورهای فرکانس متغیر می توانند سرعت بالابر را از 1 متر در دقیقه به 20 متر در دقیقه تنظیم کنند. به عنوان مثال ، هنگام بلند کردن یک ظرف ، آنها می توانند به تدریج از 15 متر در دقیقه به 2 متر در دقیقه با نزدیک شدن به هدف ، سرعت خود را کاهش دهند و از توقف مداوم اطمینان حاصل کنند. یک موتور دو سرعته ، که به طور ناگهانی از سرعت زیاد به سرعت با بار سنگین تغییر می کند ، احتمالاً باعث نوسانات خطرناک می شود.
در مرحله بعد ، ارتفاع بلند کردن نیز اهمیت دارد. برای ارتفاعات زیر 10 متر کارگاه مانند جرثقیل های بالای سر ، که در آن فاصله به بالا و پایین کوتاه است-لرزهای جزئی از چرخ دنده های سوئیچینگ دو سرعته مسئله بزرگی نیست ، بنابراین آنها خوب کار می کنند. اما برای تجهیزاتی مانند جرثقیل های بندری (با ارتفاع بالابر بیش از 40 متر) یا بالابر مین (با ارتفاعات به صدها متر)موتورهای فرکانس متغیرضروری هستند در ارتفاعات عالی ، نوسان بار تقویت می شود. تغییرات سرعت "دنده دنده" یک موتور دو سرعته می تواند بار را در چند متر نوسان کند ، که بسیار خطرناک است. از طرف دیگر ، موتورهای فرکانس متغیر ، به عنوان مثال کنترل دقیق را ارائه می دهند و بار را از 40 متر ارتفاع در 0.5 متر در دقیقه پایین می آورند و آن را در تمام مدت ثابت نگه می دارند.
پارامتر اصلی دیگر کلاس وظیفه است. جرثقیل ها از A1 تا A8 رتبه بندی می شوند ، با کلاس های بالاتر به معنای استفاده مکرر (A6 و بالاتر ، به عنوان مثال ، به طور مداوم برای {{4} ساعت در روز کار می کنند). برای جرثقیل های مانند عملیات با فرکانس بالا در کارخانه های فولادی که فولاد مذاب را بالا می برند (کلاس A7)-حتی اگر ظرفیت بسیار بزرگ نباشد (مثلاً 15 تن)موتورهای فرکانس متغیرلازم هستند موتورهای دو سرعته ، با تغییر دنده های مکرر ، تمایل به گرم شدن بیش از حد و سن سیم پیچ های داخلی را به سرعت دارند و منجر به تعمیرات مکرر می شوند. با این حال ، موتورهای فرکانس متغیر دارای جریان های شروع کمتری و ساخت حرارت کمتر هستند ، کار با فرکانس بالا به راحتی-طول عمر اغلب دو برابر موتورهای دو سرعته است.
به طور خلاصه: برای ظرفیت های کوچک (زیر 5 تن) ، ارتفاع کم (زیر 10 متر) و استفاده نادر (کلاس A5 یا پایین) ، موتورهای دو سرعته بهترین ارزش را ارائه می دهند. برای ظرفیت های بزرگ (بیش از 10 تن) ، ارتفاع زیاد (بیش از 20 متر) ، کار با فرکانس بالا یا بالا بردن بارهای سنگین/سنگین ،موتورهای فرکانس متغیرقابل اطمینان تر هستند ، هم از ایمنی و هم از کارآیی اطمینان حاصل می کنند.
